GERİ DÖNDÜÜÜMM
Merhaba bu yazıyı okuyan her kimsen...
Yıllar önce bir heves bu bloğu açtım ama 2 kez yazıp bıraktım sebebi de malum okul yoğunluğu... Yazı yazmaktan hep keyif almışımdır. Önceden de bahsettiğim bir instagram bloğum var @diaryofcaretta. Evet hala aktifim orda, bi 5 yıl oldu. Önceden orda çok yazardım. Hatta beni takip edenler yazılarımdan sebep takip ederdi, keşke gazetede köşen olsa diyen bile oldu. Bunlar sayesinde her gün başka başka ilhamlar buldum kendime. Ama genel anlamda 'yazmak' , düşüncelerimi kelimelere dökmek mutlu ediyor sanırım beni.
En son 2018 sonunda yazmışım buraya , ekim ayında. O zamandan beri hayatımda bir dünya şey değişti tabii. Kısaca açıklamak gerekirse, bildiğiniz üzere İstanbul'dan İzmir'e,memleketime taşınmıştım üniversite için. Hazırlık okuyordum. Hazırlık güzel geçti bitti, bölüme başladım. Hzırlık süresince kendimi dans kulübü sayesinde dans açısından çokça geliştirdim (yani ben öyle düşünüyorum). Ve show lara çıktım. Hala daha devam ediyorum tam gaz. Hatta bu yıl ileri seviyede bir showda yer alıp Eskişehir Dans Festivaline çıktığımızın da altını çizerim 😏Yazın ilk kez ciddi bir işte çalıştım. Finallerim biter bitmez yazlığımızda bulunan bir beach club ın resepsiyonuna girdim. 2 ay resepsiyondydım. Oda giriş çıkışları, rezervasyon her türlü işi yaptım, sonrasında da hem bar hem resepsiyon ortak çalıştım. Barmaid lik de yapmadım demem :D Çok güzel insanlarla tanışıp çok güzel tecrübeler kazandım. Gerek çalışanlarımla gerek patronlarımla gerekse de türk-yabancı müşterilerimle çok güzel ve kayda değer ilişkiler kurdum. İlk kez Aleyna Hanım dendi mesela , bunun beni nasıl mutlu ettiğini anlatamam size. Ayrıca yazın kendi evime de taşındım bir arkadaşımla. Her neyse yaz bitti okul başladı, tam bu süreçte bir de tatlış sevgilim oldu. İlk sevgilim..gerçekten sevgi duyduğum, dedikleri gibi kelebekleri uçurtan, aileme bahsettiğim , her anımı onunla geçirmek istediğim ilk kişi... Hayatımdaki uzun zaman sonra en güzel gelişme ve sanırım hala daha iyi bir gelişme olmadı... Sonraaaaa bölüm başladı ,tabi kimya bölümü zorladı. 2 dersten kaldım ama bir şekilde geçti tabi ilk dönem.. Geldik 2. döneme ve ben bazı sebeplerden ev değiştirdim. Daha huzurlu daha mutlu ve daha kendimle kaldığım bir eve geçtim. Yalnızım bu kez.. Sanırım böylesi daha iyi oldu.. Neyse ki ev bakma sürecinde vs. de her işim şıp şıp halloldu. Ne dilesem ne istesem pat diye oluverdi. Neyse ben dilimi ısırıyım 😅
Tabi kötü şeyler olmadı da değil, yazın annemle babam ayrıldı. hala moralimi bozan ve düzeleceğine inandığım bir şey , bazen hayatımın 2-3 yıl içindeki değişimine inanamıyorum. Ama elden gelen bir şey yok işte , hayat devam ediyor ne de olsa...
Şimdi de korona virüsünden sebep evde kaldığımız bu günlerde yeniden dönmek istedim bloğuma. Biliyorsunuz ki bi virüs sardı tüm dünyayı. Hepimiz evlerdeyiz, evde olmak zorundayız,kendimiz, sağlığımız,güvenliğimiz için... Ben de bu evde kaldığım günlerimde pek çok şeyle uğraşmaya, normal hayatta vakit bulamadığım şeylere kendimi vermeye çalışıyorum. Evde neler yaptığımı başka bir yazımda paylaşacağım. Bugün bi merhaba demek istedim. Özellikle de bugün yazmak istedim buraya , çünkü çok ağlak bir günümdeyim bugün. Ağlaktan kastım tüm gün hüngür hüngür ağladım demek değil tabi ama içim bi buruk bugün. 1-2 saat önce durduk yere döküldü gözümden yaşlar, durmadı da. Oluyo bana bazen böyle. Uzun zaman içime attığım şeyler dökülüveriyo bi anda. Biraz yalnız hissedişim, biraz canım çekirdek ailemin artık uzaklarda ve bölünmüş halde oluşu, biraz hayatımdaki bu köklü değişiklikler, biraz başka başka duymaya cesaretim olmayan şeyler,biraz regl biraz ülkenin bu durumu falan filan. Yazmak rahatlatır diye düşündüm ki şu an çok daha rahatım. Konuştum mu susamıyorum. Okuyan çok olmaz sanırım ama ben paylaşıcam bu yazıyı. Belki benimle benzer şeyler hissedenler varsa yalnız hissetmezler.
Kendine iyi bak bunu okuyan sen. Ve sağlıkla kal...💓
Yıllar önce bir heves bu bloğu açtım ama 2 kez yazıp bıraktım sebebi de malum okul yoğunluğu... Yazı yazmaktan hep keyif almışımdır. Önceden de bahsettiğim bir instagram bloğum var @diaryofcaretta. Evet hala aktifim orda, bi 5 yıl oldu. Önceden orda çok yazardım. Hatta beni takip edenler yazılarımdan sebep takip ederdi, keşke gazetede köşen olsa diyen bile oldu. Bunlar sayesinde her gün başka başka ilhamlar buldum kendime. Ama genel anlamda 'yazmak' , düşüncelerimi kelimelere dökmek mutlu ediyor sanırım beni.
En son 2018 sonunda yazmışım buraya , ekim ayında. O zamandan beri hayatımda bir dünya şey değişti tabii. Kısaca açıklamak gerekirse, bildiğiniz üzere İstanbul'dan İzmir'e,memleketime taşınmıştım üniversite için. Hazırlık okuyordum. Hazırlık güzel geçti bitti, bölüme başladım. Hzırlık süresince kendimi dans kulübü sayesinde dans açısından çokça geliştirdim (yani ben öyle düşünüyorum). Ve show lara çıktım. Hala daha devam ediyorum tam gaz. Hatta bu yıl ileri seviyede bir showda yer alıp Eskişehir Dans Festivaline çıktığımızın da altını çizerim 😏Yazın ilk kez ciddi bir işte çalıştım. Finallerim biter bitmez yazlığımızda bulunan bir beach club ın resepsiyonuna girdim. 2 ay resepsiyondydım. Oda giriş çıkışları, rezervasyon her türlü işi yaptım, sonrasında da hem bar hem resepsiyon ortak çalıştım. Barmaid lik de yapmadım demem :D Çok güzel insanlarla tanışıp çok güzel tecrübeler kazandım. Gerek çalışanlarımla gerek patronlarımla gerekse de türk-yabancı müşterilerimle çok güzel ve kayda değer ilişkiler kurdum. İlk kez Aleyna Hanım dendi mesela , bunun beni nasıl mutlu ettiğini anlatamam size. Ayrıca yazın kendi evime de taşındım bir arkadaşımla. Her neyse yaz bitti okul başladı, tam bu süreçte bir de tatlış sevgilim oldu. İlk sevgilim..gerçekten sevgi duyduğum, dedikleri gibi kelebekleri uçurtan, aileme bahsettiğim , her anımı onunla geçirmek istediğim ilk kişi... Hayatımdaki uzun zaman sonra en güzel gelişme ve sanırım hala daha iyi bir gelişme olmadı... Sonraaaaa bölüm başladı ,tabi kimya bölümü zorladı. 2 dersten kaldım ama bir şekilde geçti tabi ilk dönem.. Geldik 2. döneme ve ben bazı sebeplerden ev değiştirdim. Daha huzurlu daha mutlu ve daha kendimle kaldığım bir eve geçtim. Yalnızım bu kez.. Sanırım böylesi daha iyi oldu.. Neyse ki ev bakma sürecinde vs. de her işim şıp şıp halloldu. Ne dilesem ne istesem pat diye oluverdi. Neyse ben dilimi ısırıyım 😅
Tabi kötü şeyler olmadı da değil, yazın annemle babam ayrıldı. hala moralimi bozan ve düzeleceğine inandığım bir şey , bazen hayatımın 2-3 yıl içindeki değişimine inanamıyorum. Ama elden gelen bir şey yok işte , hayat devam ediyor ne de olsa...
Şimdi de korona virüsünden sebep evde kaldığımız bu günlerde yeniden dönmek istedim bloğuma. Biliyorsunuz ki bi virüs sardı tüm dünyayı. Hepimiz evlerdeyiz, evde olmak zorundayız,kendimiz, sağlığımız,güvenliğimiz için... Ben de bu evde kaldığım günlerimde pek çok şeyle uğraşmaya, normal hayatta vakit bulamadığım şeylere kendimi vermeye çalışıyorum. Evde neler yaptığımı başka bir yazımda paylaşacağım. Bugün bi merhaba demek istedim. Özellikle de bugün yazmak istedim buraya , çünkü çok ağlak bir günümdeyim bugün. Ağlaktan kastım tüm gün hüngür hüngür ağladım demek değil tabi ama içim bi buruk bugün. 1-2 saat önce durduk yere döküldü gözümden yaşlar, durmadı da. Oluyo bana bazen böyle. Uzun zaman içime attığım şeyler dökülüveriyo bi anda. Biraz yalnız hissedişim, biraz canım çekirdek ailemin artık uzaklarda ve bölünmüş halde oluşu, biraz hayatımdaki bu köklü değişiklikler, biraz başka başka duymaya cesaretim olmayan şeyler,biraz regl biraz ülkenin bu durumu falan filan. Yazmak rahatlatır diye düşündüm ki şu an çok daha rahatım. Konuştum mu susamıyorum. Okuyan çok olmaz sanırım ama ben paylaşıcam bu yazıyı. Belki benimle benzer şeyler hissedenler varsa yalnız hissetmezler.
Kendine iyi bak bunu okuyan sen. Ve sağlıkla kal...💓
Yorumlar
Yorum Gönder